Próby zjednoczenia Polski
W XIII wieku pomimo rozbicia dzielnicowego utrzymywało się poczucie jedności państwa. Ludność poszczególnych dzielnic łączyły wspólne obyczaje, tradycje i język. Rządzący książęta również pochodzili z jednej dynastii Piastów. Zjednoczenie kraju było konieczne ze względu na niebezpieczeństwo, jakie groziło ze strony Niemców. Bezpieczeństwa wymagał także rozwój miasta i gospodarki narodowej. Zapewnić je mogła tylko silna władza księcia panującego nad całym krajem. Myśl zjednoczenia Polski popierało rycerstwo, duchowieństwo, panowie oraz chłopi. Pierwsze próby zjednoczenia podjęli książęta polscy. Następnie cel ten próbował osiągnąć Przemyśl II. Zdążył on skupić Wielkopolskę i Pomorze Gdańskie. Kilka miesięcy później został jednak zamordowany a władzę po nim objął Władysław Łokietek. Nie znalazł on jednak należytego poparcia w kraju i musiał opuścić Polskę. Po krótkim czasie wygnania zdołał wrócić do kraju z niewielkim oddziałem żołnierzy węgierskich. Zdołał wówczas zapanować nad Ziemią Krakowską i Sandomierską, a Pomorze Gdańskie uznało jego zwierzchnictwo. Śmierć Wacława II ułatwiła mu zwycięstwo, a zjednoczenie Polski było już bliskie.
Zjednoczenie i umocnienie Państwa Polskiego .